ईताडे गावाच्या इतिहासातील एक सुवर्णपान आज कायमचे मिटले आहे. गावाच्या प्रवेशद्वाराजवळ, नाक्यावर गेली अनेक दशके दिमाखात उभे असलेले ते भव्य वडाचे झाड केवळ एक झाड नव्हते; ते गावाच्या इतिहासाचे, संस्कृतीचे आणि अनेक पिढ्यांच्या आठवणींचे जिवंत स्मारक होते.
या वडाच्या विशाल सावलीत कित्येक पांथस्थांनी, प्रवाशांनी विश्रांती घेतली, कष्टकरी शेतकऱ्यांनी आपला थकवा विसरला, गावातील ज्येष्ठांनी गप्पांच्या मैफली रंगवल्या आणि लहान मुलांनी आनंदाने खेळत आपले बालपण अनुभवले. अनेक सण, उत्सव, मिरवणुका, सामाजिक कार्यक्रम आणि गावातील बदलत्या काळाचे ते मूक साक्षीदार होते.
आज वादळ-पावसामुळे त्या वडाच्या झाडाचे अस्तित्व संपले आहे. एक महाकाय वृक्ष कोसळला, पण त्याच्यासोबत ईताडे गावाच्या इतिहासातील एक जिवंत अध्यायही संपल्याची भावना आज प्रत्येक गावकऱ्याच्या मनात आहे. अशा ऐतिहासिक झाडांची किंमत लाकडात मोजता येत नाही; ती त्यांच्या सावलीत जगलेल्या आयुष्याच्या आठवणींमध्ये आणि भावनिक नात्यात असते.
विकास आवश्यक आहे, पण त्याचबरोबर आपल्या गावाचा इतिहास, निसर्ग आणि वारसा जपणेही तितकेच महत्त्वाचे आहे. कारण एकदा हरवलेली अशी ओळख पुन्हा निर्माण करता येत नाही.
